Felinoterapia – o kotach terapeutach

Felinoterapia – o kotach terapeutach

02/01/2019 0 przez Maria Piętka

Felinoterapia – w Polsce jeszcze mało znana, ale na świecie jest coraz popularniejsza. To dodatkowa metoda leczenia opierająca się na kontakcie człowieka z kotem. Wspomaga procesy rehabilitacyjne i psychoterapeutyczne. Jedynym przeciwwskazaniem do jej stosowania jest alergia na kocią sierść, felinofobia i agresja wobec zwierząt.

Koty urozmaicają nasze życie. Nie ma znaczenia ani ich rasa ani kolor. Przebywanie w ich otoczeniu zwiększa poczucie samoświadomości i samooceny. Nawiązywanie więzi i oswajanie tego niezależnego i dzikiego czworonoga daje wiele radości i przynosi same pozytywne skutki.

Przebywanie z kotem przede wszystkim uspokaja, poprawia nastrój i redukuje poziom stresu. A to prawdopodobnie za sprawą kociego mruczenia, którego dźwięki oddziaływują na nasz mózg w specyficzny sposób – powodują znaczne obniżenie poziomu odczuwanego stresu jednocześnie zwiększając wydzielanie hormonu szczęścia. Dodatkowo towarzyszące mruczeniu wibracje przypominają te wykorzystywane w nowoczesnej ortopedii przy leczeniu złamań i naderwanych mięśni. Przyspieszają regenerację kości w złamaniach, eliminują ból w chorobie zwyrodnieniowej czy zapaleniu stawów.

Ogólny stan pacjentów komunikujących się z kotami bywa więcej niż zadawalający, a potwierdzają to liczne doświadczenia przeprowadzone przez naukowców w placówkach medycznych w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Kanadzie, Niemczech czy Japonii. Badania powtórzono z innymi zwierzakami domowymi między innymi psami i królikami. Okazało się, że żadne czworonogi nie poprawiają stanu pacjenta tak skutecznie jak koty.

Praca z tymi wąsatymi terapeutami wpływa również na rozwój szeregu zdolności i umiejętności. Poprzez oswajanie i zdobywanie ich zaufania uczą odpowiedzialności, empatii, cierpliwości, czujności, łagodności i tolerancji. Wykorzystywane jest to zarówno w terapiach dzieci jak i osób dorosłych, w szpitalach, hospicjach, domach dziecka, domach seniorów, więzieniach, ośrodkach opiekuńczo-wychowawczych itp.

Osobom terminalnie chorym towarzystwo kota poprawia nastrój – zmniejsza odczucie lęku i samotności, łagodzi cierpienie. Wspomaga rehabilitację i ułatwia adaptację do choroby.
Felinoterapia często wykorzystywana jest również do socjalizacji dzieci z autyzmem, zespołem Downa i schizofrenią. Dzieci otwierają się na innych. Wzrasta ich zainteresowanie światem zewnętrznym. Kot pomaga zwalczyć nieśmiałość, zalęknienie i wycofanie społeczne. Pozytywnie wpływa na rozwiązanie problemów w nawiązywaniu relacji. Dzieci nadpobudliwe bawiąc się z futrzakiem uczą się skupiania uwagi i koncentracji. Komunikowanie się z tym spokojnym i cichym zwierzakiem ma pozytywny wpływ również na leczenie padaczki i tików nerwowych.

[Głosów:0    Średnia:0/5]